حماسه جان فدایان میهن و داغی تسلی
ناپذیر مادران
عطیه کلاتی
فریمان
داغی که بر دل این سرزمین نشسته هرگز فراموش نخواهد شد زیرا حکومت جمهوری اسلامی ایران پاک‌ترین و شجاع‌ترین جوانان این خاک را تنها به جرم فریاد زدن برای آزادی و داشتن یک زندگی انسانی به خاک و خون کشیده است. دردناک‌تر از پرپر شدن این جان‌های شیفته، سرگردانی مادران و خانواده‌های داغداری است که با پای برهنه و چشمانی پر از اشک در میان سردخانه‌ها، دادگاه‌ها و قبرستان‌های گمنام به دنبال پیکر بی‌جان فرزندان خود می‌گردند تا شاید بتوانند برای آخرین بار عزیزانشان را در آغوش بگیرند. ظالمان نه تنها جان این جوانان بی‌‌باک را گرفتند بلکه با دزدیدن پیکرها، تهدید خانواده‌ها و از بین بردن مزارها تلاش کردند رعب و خاموشی را بر جامعه حاکم کنند، اما این پیکرهای ربوده شده و اشک‌های بیتوقف مادران، سند زنده جنایت است و به آتش سرکشی بدل خواهد شد که ریشه استبداد را خواهد سوخت. نام این فرزندان آزادی‌خواه تا ابد در قلب تاریخ ایران جاودان می‌ماند و این راه دادخواهی تا روز رهایی و رسیدن به عدالت با قوت ادامه خواهد داشت. هر قطره خونی که بر زمین این دیار می‌ریزد و هر مادری که در جستجوی پیکر فرزندش سرگردان خیابان‌ها و سردخانه‌ها می‌شود، بیداری یک ملت را شتاب می‌بخشد و طومار عمر ستمگران را کوتاه‌تر می‌کند. آنان که با اسلحه و دار بر بدنه جوانان ما هجوم می‌برند و پیکرهای بی‌جان را پنهانی به خاک می‌سپارند، در حقیقت از سایه و نام این جان‌فدایان راه آزادی هراس دارند. این سرکوب‌های بی‌رحمانه و تاریکی مستولی شده بر روزگار ما، هرگز توان خاموش کردن چراغ دادخواهی را ندارد زیرا اراده جامعه برای رسیدن به حق زیستن و آزادگی از هر بند و زنجیری قوی‌تر است. ما نام تک‌تک این جوانان، صبوری مادران داغدار و رنج خانواده‌های پشت درهای بسته را در حافظه تاریخی خویش ثبت می‌کنیم تا روزی که
آفتاب عدالت بر تمام این سرزمین بتابد و ایران از چنگال بیداد رها گردد. پیمانی که با خشم مادران و خون پاک جان‌باختگان بسته شده، هیچ‌گاه با سرکوب، تهدید و تاریکی گسسته نخواهد شد و مسیر دادخواهی تا فتح نهایی باز خواهد ماند. بیدادگران گمان می‌برند که با پنهان ساختن جنایت‌ها و ایجاد ترس میان مردم می‌توانند بر اریکه قدرت باقی بمانند، اما زوال حکومت‌های ظالم درست از زمانی آغاز می‌شود که دیگر هیچ ابزاری جز کشتار و ربودن فرزندان یک ملت برای پاسخ به فریاد حق‌طلبی ندارند. این نبردی است میان فرهنگ و شرف انسانی با توحش و بیداد؛ نبردی که در آن پیروزی قطعی از آن مردمی است که آگاهی را با شجاعت آمیخته‌اند و جان خود را فدای فرداهای روشن میهن کرده‌اند. خروش این نسل و ایستادگی خانواده‌های داغدار، پرچم رهایی را تا روز برپایی عدالت و پاک شدن سرزمینمان از چنگال ظالمان بر فراز تمام خیابان‌های ایران به اهتزاز درخواهد آورد. روز رهایی و دادخواهی نزدیک است و هیچ قدرتی نمی‌تواند جلوی این سیل خروشان بیداری و حقیقت را بگیرد. هر مادری که امروز بر مزار پنهانی فرزندش اشک می‌ریزد و هر خانواده‌ای که در راه یافتن خبری از عزیزش تحقیر و رنج را تحمل می‌کند، ستونی از حقیقت را در برابر دیواهای پوسیده استبداد برپا می‌سازد. جنایتکارانی که با گرفتن جان‌های جوان و پاک، لبخند را از چهر‌ه‌ها دزدیدند، به زودی در پیشگاه دادگاه ملت و تاریخ پاسخگوی تمام این دردها و پیکرهای بی‌نام‌ونشان خواهند بود. این خاک پایداری، یاد فرزندان خود را چون مشعلی در تاریکی نگاه خواهد داشت و از دل همین رنج‌های بی‌شمار، ایرانی آزاد، آباد و سرشار از عشق و داد پدیدار خواهد شد که در آن هیچ مادری داغدار فرزند آزادی‌خواه خود نگردد. فردا متعلق به این خروش ملی و ایستادگی ماندگار است و هیچ سایه شومی نمی‌تواند روشنی روزِ عدالت را برای همیشه از ما پنهان دارد. هر نامی که بر دیوارها حک می‌شود، هر صدایی که در گلوها پیچیده و هر قدمی که برای یادآوری مظلومیت جان‌باختگان برداشته می‌شود، گامی بلند به سوی فروپاشی بنیان بیداد و ستم است. این سرزمین که با رنج و شرف مردمانش زنده مانده، فراموش نخواهد کرد چه کسانی جان دادند تا افتخار و کرامت انسانی زنده بماند و چه کسانی با تبر بر ریشه جوانه‌های این دیار زدند. ما تمام این سختی‌ها، داغ‌ها و اشک‌های پنهانی را به اراده‌ای پولادین بدل می‌سازیم و تا روزی که پرچم آزادی و برابری بر فراز سراسر خاک ایران به اهتزاز درآید و حق تمام فرزندان این میهن بازستاده شود، لحظه‌ای از پای نخواهیم نشست. سرانجام پایداری این ملت و رنج بی‌نهایت مادران داغدار به بار خواهد نشست و حقیقت روشنی‌بخش بر تمام تاریکی‌ها و دروغ‌های مستبدان غلبه خواهد کرد. تاریخ گواهی می‌دهد که هیچ طناب داری نتوانسته است اندیشه آزادی را به بند بکشد و هیچ مزار بی‌نام‌ونشانی نتوانسته یاد و آرمان شجاع‌ترین فرزندان این خاک را از حافظه جمعی ما پاک سازد. هر یک از این جوانان پرپرشده، چراغی روشن در مسیر مبارزه برای دادخواهی و کرامت انسانی هستند و راهی که با خون پاک آنان سنگفرش شده، تنها با رسیدن به آزادی، پیروزی و برپایی دادگاه‌های عادلانه به پایان خواهد رسید. ما با امیدی زنده و اراده‌ای خلل‌ناپذیر، فریاد این جان‌های شیفته را سینه به سینه منتقل خواهیم کرد تا روزی که ایران از چنگال ستم رها شود و آغوش میهن آزاد پذیرای تمام فرزندان خویش گردد. این مسیر پرتلاطم که با خون پاک پاک‌ترین فرزندان ایران و اشک‌های جانسوز مادران دادخواه آبیاری شده است، سرانجام به ساحل آرامش و رهایی خواهد رسید. سرکوبگران با حربه ترس، بازداشت و ایجاد فضای امنیتی می‌خواهند جامعه را به تسلیم و خاموشی بکشانند، اما پایداری بی‌نظیر خانواده‌های شهدای راه آزادی نشان داد که این ملت از مرحله ترس عبور کرده است. هر دادخواهی که ایستادگی می‌کند، روحی تازه به پیکر مبارزه می‌دمد و به همگان یادآوری می‌کند که ارزش‌های والای انسانی، حق حیات و حریت، قابل معامله نیستند. ما با تمام وجود، هم‌صدا با تمام مادران چشم‌انتظار و بیدار، این پیمان مقدس را تازه نگه می‌داریم تا روزی که زنجیرهای بیداد بگسلد و آفتاب حقیقت، سراسر این خاکِ پاک را گرم و روشن سازد. ایستادگی بی‌نظیر ملتی که رنج را به آگاهی بدل کرده، پایان‌بخش این کابوس طولانی و تاریک خواهد بود و هیچ حکومت مستبدی نمی‌تواند اراده یک خلق بیدار را برای رسیدن به حق زیستن و حاکمیت بر سرنوشت خویش در هم بشکند. درخشش آرمان آزادی در چشمان جوانانی که سر در راه میهن نهادند و فریاد حق‌طلبانه خانواده‌هایی که از هیچ تهدیدی نهراسیدند، شناسنامه زنده این دوران است که فردا به عنوان افتخارآمیزترین برگه تاریخ معاصر ما خوانده خواهد شد. آنان که امروز با قساوت تمام فرمان شلیک می‌دهند و جان‌ها را می‌گیرند، فردا در دادگاه‌های عادلانه ملت باید پاسخگوی تمام این جنایات، اشک‌های ریخته شده و رویاهای پرپرشده باشند. ما تا رسیدن به آن روز، تا بازپسی کامل حقوق انسانی‌مان و تا زمان اهتزاز پرچم آزادی بر فراز ایران، یاد فرزندان شجاع این مرز و بوم را زنده نگاه خواهیم داشت و این راه مقدس را پرقدرت‌تر از همیشه ادامه خواهیم داد. سرانجام روزی فرا خواهد رسید که خورشید حقیقت از پشت ابرهای تیره‌گون بیداد برتابد و تمام گوشه و کنار این دیار را غرق در نور، پاکی و عدالت سازد. خون پاک فرزندانی که در خیابان‌ها و زیر شکنجه‌ها بر زمین ریخت، هرگز پایمال نخواهد شد و اشک‌های بیتوقف مادرانی که سرگردان به دنبال عزیزان خویش بودند، به طوفانی سهمگین بدل می‌گردد تا طومار تمام ظالمان و جلادان را برای همیشه در هم پیچد. فردا از آن کسانی است که به اراده، شرف و کرامت انسان باور دارند و در تاریک‌ترین ساعات تاریخ، چراغ امید و دادخواهی را روشن نگاه داشتند. ما با همبستگی، صدایی واحد و گام‌هایی استوار، این راه مقدس را تا رسیدن به فردایی آزاد، آباد و سرشار از خنده‌های بی‌دغدغه برای تمام فرزندان ایران‌زمین طی خواهیم کرد و یاد جاودانه جان‌باختگان راه آزادی، تا ابد چراغ راه آینده ما خواهد بود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر