خبرگزاری هرانا – نگین کیانی، عکاس و مدرس عکاسی ساکن تهران، توسط دادگاه انقلاب شهرستان بابل به یک سال حبس محکوم شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نگین کیانی به حبس محکوم شد.
جلسه دادرسی به اتهام نگین کیانی در تاریخ ۲۵ خردادماه، در این شعبه برگزار شده بود.
خبرگزاری هرانا – حیدر نکوسیرت، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان وکیلآباد مشهد است. وی علیرغم ابتلا به بیماریهای متعدد از جمله نارسایی کلیوی و مشکلات چشمی، همچنان از رسیدگی تخصصی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان محروم مانده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حیدر نکوسیرت محبوس در زندان وکیلآباد مشهد از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده است.
حیدر نکو سیرت در جریان اعتراضات دی ماه در مشهد بازداشت و پس از چندی به زندان وکیل آباد این شهر منتقل شد.
خبرگزاری هرانا – بررسی احکام صادرشده طی یک هفته گذشته نشان میدهد که در فاصله ششم تا سیزدهم تیرماه، دستکم پنج زن در پروندههای سیاسی و عقیدتی با احکام قضایی مواجه شدهاند؛ احکامی که در مجموع شامل یک حکم اعدام و ۱۴ سال حبس است. در میان این احکام، ارغوان فلاحی به اعدام و چهار زن دیگر شامل الهام زراعتپیشه، پرنیان (فاطمه) هاشمپور، آزاده سالکی و نگین کیانی به حبس محکوم شدهاند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بررسی احکام صادرشده طی یک هفته گذشته نشان میدهد که در فاصله ششم تا سیزدهم تیرماه، دستکم پنج زن با پروندههای سیاسی و عقیدتی در ایران با احکام قضایی مواجه شدهاند؛ احکامی که در مجموع شامل یک حکم اعدام و ۱۴ سال حبس است.
خبرگزاری هرانا – سیامک میرزایی، عسگر اکبرزاده و علی واثقی، فعالین ترک (آذربایجانی)، علیرغم گذشت هفت روز از زمان دستگیری کماکان بصورت بلاتکلیف در بازداشت بهسر میبرند. این درحالی است که سیامک میرزایی و علی واثقی به زندان اردبیل منتقل شدند و عسگر اکبرزاده همچنان در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردیبل نگهداری میشود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سه فعال ترک (آذربایجانی) همچنان بهصورت بلاتکلیف در بازداشت بهسر میبرند.
میدانیم که: حقوق بشر
امری ذاتی و مادر زادی است
از نقش مذاهب، صاحیان قدرت،
اقتصاد و ... در حقوق طبیعی خود محدود میشوند.
هیچ قدرتی برتر از حق
انسانی و ارادهٔ مردم نیست
ایران روزی آزاد خواهد شد
با توجه به آسیبدیدگان چشمی، همان انسانهای شجاعی که نگاهِ پر از امید و چشمانِ پُرفروغشان در اوج بیگناهی به خاک و خون کشیده شد. آسیب دیدنِ این معترضانِ بیدفاع، سندی دردناک بر ظلم و ستمی است که جان و جوانیِ عزیزترین فرزندان این سرزمین را نشانه رفته است. یاد و خاطرهی فداکاری این قهرمانان، همچون زخمی عمیق بر پیکر ایران باقی است و روشناییِ نگاهشان هرگز از یادها نخواهد رفت.
خبرگزاری هرانا – الهام زراعت پیشه، وکیل دادگستری توسط شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز به شش سال حبس، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ابطال گذرنامه محکوم شد.
به گزارش خبرگزای هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، الهام زراعت پیشه به حبس و مجازات تکمیلی محکوم شد.
خبرگزاری هرانا – وحید خان صنمی، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ که در زندان تهران بزرگ محبوس است، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، وحید خان صنمی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شد.
یک منبع مطلع و نزدیک به خانواده صنمی ضمن تایید این خبر در گفتگو با هرانا گفت: جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده وحید در
خبرگزاری هرانا – حق بر محیط زیست و مبانی فلسفی آن، از قواعد حقوق بشر و حقوق طبیعی نشأت گرفته شده است. ابتدایی ترین حق طبیعی انسان در این کره خاکی، «حق حیات» است. اما طی دهه های اخیر به دلیل استفاده بی رویه از منابع طبیعی، عدم نظارت و توجه به مباحث زیست محیطی و الگوهای صحیح، محیط زیست طبیعی به شدت دچار صدماتی شده است. گزارش پیش رو حاصل ثبت ۴۵ واقعه محیط زیستی ایران است که در هفته اخیر منتشر و به هدف آگاه سازی گردآوری شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در هفتهای که گذشت، بیش از ۲۰ متخلف محیط زیستی، از جمله شکارچیان، صیادان و قاچاقچیان چوب، بازداشت یا به مراجع قضایی معرفی شدند. افزون بر این، بر اساس گزارشات منتشر شده، در بیش از ۱۱ شهر چوب قاچاق کشف و ضبط شده است. از سوی دیگر، شاخص کیفی هوا دستکم در ۲۳ شهر ناسالم و خطرناک اعلام شد. از دیگر اخبار مرتبط با محیط زیست میتوان به آتش سوزی منابع طبیعی کشور، بحران خشکسالی، پسماندها و آلایندهها در مناطق مختلف اشاره کرد؛ در گزارش پیش رو به برخی از آنها پرداخته شده است.
آسیب رسانی به جنبه های مختلف محیط زیست در ایران کماکان ادامه دارد. از طرفی شهروندانی وجود دارند که به دلیل عدم آموزش یا نیازهای مالی دست به تخریب و آسیب رسانی به محیط زیست می زنند و از سوی دیگر نهادهای متولی در تلاش هستند تا از حجم این آسیب ها بکاهند، هر چند این تلاش ها قابل تقدیر است اما به نظر نمی آید میزان آن با شرایط محیط زیستی ایران تطبیق داشته باشد.
خبرگزاری هرانا – نگین کیانی، عکاس و مدرس عکاسی ساکن تهران، توسط دادگاه انقلاب شهرستان بابل به یک سال حبس محکوم شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نگین کیانی به حبس محکوم شد.
خبرگزاری هرانا – ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی ۲۴ ساله محبوس در زندان اوین، با حکم قاضی ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهام بغی به اعدام محکوم شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی به اعدام محکوم شد.
ارغوان فلاحی پس حمله اسرائیل به زندان اوین در خردادماه ۱۴۰۴، ابتدا به زندان تهران بزرگ و سپس به زندان قرچک ورامین
خبرگزاری هرانا – آستاره (مریم) انصاری، وکیل دادگستری، نزدیک به دو ماه است که به صورت بلاتکلیف و بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان عادلآباد شیراز نگهداری میشود. وی از بیماری خودایمنی رنج میبرد و به درمان دورهای و رسیدگی فوری پزشکی نیاز دارد؛ امری که موجب افزایش نگرانی خانواده و نزدیکانش نسبت به وضعیت جسمانی او شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آستاره (مریم) انصاری همچنان بیش از ۶۰ روز است که در بازداشت به سر میبرد.
خبرگزاری هرانا – حسن حسینی، شهروند ساکن آمل، نزدیک به یک ماه است که در زندان آمل در بلاتکلیفی قضایی بهسر میبرد. همچنین وی دچار مشکلات جسمانی بوده و از دسترسی به خدمات درمانی و داروهای مورد نیاز خود محروم مانده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حسن حسینی همچنان در بازداشت بسر میبرد.
خبرگزاری هرانا – حکم یک زندانی که پیشتر از بابت اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر به اعدام محکوم شده بود، سحرگاه امروز چهارشنبه ۱۰ تیرماه در زندان عادلآباد شیراز اجرا شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یک زندانی در زندان عادلآباد شیراز اعدام شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، آقای رسولی پیشتر از بابت اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر بازداشت و سپس توسط مرجع
خبرگزاری هرانا – پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز علیرغم گذشت ۱۰۹ روز از زمان بازداشت، کماکان بصورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد شیراز بهسر میبرد. وی از مشکلات جسمی متعددی از جمله مشکلات تنفسی رنج میبرد و از دسترسی به رسیدگی پزشکی مکفی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان محروم مانده است. امری که منجر به افزایش نگرانیهای خانواده و نزدیکان او شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پژمان زارع، شهروند بهائی کماکان در بلاتکلیفی قضایی بهسر میبرد و از دسترسی به رسیدگی پزشکی مکفی محروم مانده است.
خبرگزاری هرانا – محبوبه شعبانی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، علیرغم گذشت بیش از پنج ماه از زمان بازداشت، کماکان بهصورت بلاتکلیف در بند آرامش زندان وکیل آباد مشهد بهسر میبرد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محبوبه شعبانی کماکان در بازداشت بهسر میبرد.
ماهنامه خط صلح – سالمندان در مخاصمات جنگی، همچون کودکان، با موارد عدیده و اغلب نادیدهگرفتهشدهای از نقض حقوق بشر مواجهاند؛ الگوهایی که در آن، سن به عاملی برای تشدید آسیبپذیری بدل میشود. با وجود ادبیات گسترده دربارهی چالشهای سالمندان، جنگ ۱۲ روزه و پیامدهای آن، و همچنین جنگی که در ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریهی ۲۰۲۶) آغاز و به جنگ چهل روزه معروف شد، بار دیگر، پس از جنگ ۸ سالهی ایران و عراق، نشان داد که خشونت جنگ چگونه بدنها و زندگیهای سالمندان را از حاشیه به مرکز بحران میکشاند و آنان را در معرض فراموشیِ ساختاری قرار میدهد.
در چنین شرایطی، فقدان پاسخگویی و ناکارآمدی ساختاری جمهوری اسلامی ایران، هزاران سالمند را در چرخهای معیوب از فقر، سالمندی، بیماری، ناامنی و جنگ گرفتار کرده است. دولتها و صاحبان قدرت، بر اساس تعهدات حقوق بشری و اصول بنیادین حکمرانی، مسئول تضمین امنیت، سلامت، دسترسی به غذا، مسکن، خدمات درمانی و حمایت اجتماعی برای همهی شهروندان، به ویژه گروههای آسیب پذیر از جمله کودکان و سالمندان هستند. بیتوجهی به این مسئولیتها در شرایط جنگی، نه تنها یک شکست در سیاستگذاری عمومی، بلکه مصداقی از نقض حق حیات، کرامت انسانی و حق برخورداری از حمایت ویژه برای سالمندان به شمار میرود.
این وضعیت تنها به ایران محدود نیست. در اوکراین، سالمندان بار اصلی آوارگی، انزوا و فقدان دسترسی به خدمات حیاتی را بر دوش میکشند و در غزه، افراد بالای ۶۰ سال، در میان فروپاشی زیرساختهای درمانی و انسانی، با سطحی از آسیبپذیری مواجهاند که مرز میان بقا و مرگ را به باریکیِ یک لحظه تقلیل میدهد. در ایران نیز سالمندان، در سایهی جنگ، در کنار تحریمها و فشارهای اقتصادی، با وضعیتی روبهرو هستند که در آن فقر، بیماری و ناامنیِ اجتماعی به شکلی درهمتنیده و تقاطعی، زندگی روزمرهی آنان را فرسوده میکند.
در چنین بستری، جنگ نه صرفاً یک رویداد سیاسی یا نظامی، بلکه سازوکاری برای تشدید نابرابریهای ساختاری است؛ سازوکاری که بیشترین فشار خود را بر کسانی وارد میکند که کمترین توان را برای دفاع از خود دارند، اما بیشترین سهم را در حافظه و تاریخ جوامع حمل میکنند.
در ۹ اکتبر ۲۰۲۵، کلودیا ماهلر، کارشناس مستقل سازمان ملل متحد در زمینهی بهرهمندی سالمندان از تمامی حقوق بشر، در هفتادمین نشست کمیتهی دوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد (امور اجتماعی، بشردوستانه و فرهنگی) در نیویورک سخنرانی کرد. (۱) همانند نشستهای پیشین، این کمیته به بررسی موضوعات مرتبط با حقوق بشر، از جمله گزارشهای ارائهشده توسط سازوکارهای ویژهی شورای حقوق بشر، پرداخت. او در سخنرانی خود بهدرستی اشاره کرد که در جنگهای امروز، غیرنظامیان دیگر تنها در میان آتشِ متقابلِ نیروهای متخاصم گرفتار نیستند؛ بلکه بهطور فزایندهای در کانون میدان نبرد قرار دارند. جنگها در شهرها، روستاها و مناطق مسکونی جریان مییابند و تمامی ابعاد زندگیِ روزمرهی شهروندان را مختل میکنند.
در میان کسانی که بیشترین آسیب را متحمل میشوند، سالمندان جایگاه ویژهای دارند. آنان نهتنها در تخلیههای اضطراریِ زمان جنگ جا میمانند، بلکه اغلب از اطلاعرسانیهای اضطراری نیز کنار گذاشته میشوند؛ در حالی که بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارند. پناهگاهها برای بسیاری از آنان قابلدسترس نیست. خدمات درمانی، به دلیل تخریب بیمارستانها و مراکز مراقبتی، از بین رفته است و شبکههای حمایتیِ خانوادهها فرو میپاشد. سوئتغذیه و شیوع بیماریها نیز جان سالمندان را بهشدت تهدید میکند.
کلودیا ماهلر همچنین اظهار داشت که بسیاری از سالمندان، حتی زمانی که دیگران میگریزند، در مناطق جنگزده باقی میمانند؛ زیرا پیوند عمیقی با خانه و سرزمین خود دارند، با محدودیتهای جسمی روبهرو هستند یا از این هراس دارند که هرگز نتوانند به خانه بازگردند. این کارشناس سازمان ملل همچنین به پدیدهی دردناک «سالمندستیزیِ درونیشده» (Self-ageism) که بر تصمیمگیری آنان برای ترک محل اقامت خود تاثیر میگذارد، اشاره کرد. این گروه از سالمندان تصور میکنند که دیگر ارزش فرار کردن یا توان بازسازی زندگی خود را نخواهند داشت و تنها باری بر دوش خانواده خواهند شد. ماهلر همچنین افزود که «اطلاعات مربوط به تخلیه و امدادرسانی اغلب فقط از طریق فضای مجازی منتشر میشود و همین امر سبب میشود سالمندانی که به اینترنت یا مهارتهای دیجیتال دسترسی ندارند، از این اطلاعات حیاتی بیخبر بمانند.»
لازم به اشاره است که سالمندان در شرایط جنگی نهتنها همچون دیگران در معرض خشونت مستقیم قرار دارند، بلکه آوارگی اجباری، عدم دسترسی به امکاناتی که, علیرغم کاستیهای پیش از جنگ, در زمینهی دارو، دسترسی به مراکز پزشکی، امنیت و حتی تامین امنیت غذایی در اختیار داشتند، گذران زندگی را برای آنان بهمراتب چالشبرانگیزتر میکند.
جنگ و حقوق انسانی سالمندان؛ کنوانسیون سازمان ملل متحد دربارهی حقوق سالمندان
در حال حاضر، کنوانسیون ویژهای از سوی سازمان ملل متحد دربارهی حقوق بشر سالمندان وجود ندارد، اما این سازمان طی دهههای گذشته از طریق اسناد غیرالزامآور (غیرالزامآور بدین معنا که بیانیه یا توصیهای رسمی از سوی سازمان ملل متحد است که توسط یکی از نهادهای این سازمان تصویب میشود و از نظر اخلاقی و سیاسی دارای اهمیت است، اما بر اساس حقوق بینالملل هیچ تعهد حقوقیِ الزامآوری برای دولتها ایجاد نمیکند) حقوق سالمندان را به رسمیت شناخته است و اکنون در مسیر تدوین یک کنوانسیون الزامآور بینالمللی قرار دارد.
مهمترین سند موجود، «اصول سازمان ملل متحد برای سالمندان» (UN Principles for Older Persons) است که در سال ۱۹۹۱ توسط مجمع عمومی تصویب شد. همچنین در سال ۲۰۲۵، شورای حقوق بشر سازمان ملل روند بیندولتیِ تدوین یک معاهده دربارهی حقوق سالمندان را آغاز کرد.
«اصول سازمان ملل متحد برای سالمندان» از دولتها میخواهد که کرامت، استقلال، مشارکت، مراقبت و امنیت سالمندان را تضمین کنند. این اصول موضوعاتی همچون دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی، درآمد کافی، مسکن، آموزش، مشارکت اجتماعی، حمایت در برابر سوئاستفاده و تبعیض بر اساس سن یا سایر شرایط را در بر میگیرد.
سازمانهای مدافع حقوق بشر و برابری جنسیتی معتقدند که معاهدات موجودِ حقوق بشر بهطور مشخص و صریح از سالمندان در برابر تبعیض سنی، غفلت، خشونت و سوئاستفادههای گوناگون حمایت نمیکنند. تصویب یک کنوانسیون اختصاصی، تعهدات دولتها را در زمینههایی مانند مراقبتهای بهداشتی، حمایتهای اجتماعی، اشتغال، مراقبتهای بلندمدت و حمایتهای قانونی شفافتر و الزامآورتر خواهد کرد.
در آوریل ۲۰۲۵، شورای حقوق بشر سازمان ملل، پس از سالها بحث در «کارگروه باز سالمندی» (Open-ended Working Group on Ageing)، روند تدوین یک معاهدهی بینالمللی دربارهی حقوق سالمندان را آغاز کرد. بر اساس گزارش سازمان بینالمللی حمایت از سالمندان (HelpAge International)، نخستین نشست سازمانی این کارگروه در فوریه ۲۰۲۶ برگزار شد.
فرایند های جنگ و مخاصمات مسلحانه برای سالمندان
خبرگزاری هرانا – روز گذشته، فرحناز نیکخو، نیره بهنود و میترا برمچ و زهرا (هانا) غلامی، زندانیان سیاسی، با پایان ایام مرخصی به زندان اوین بازگشتند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، چهار زندانی زن به زندان اوین بازگشتند.
یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفت: «این زندانیان و رضوانه احمدخانبیگی که روز گذشته از مرخصی به زندان اوین فراخوانده شدند، پس از بازگشت به بند زنان اوین منتقل شدند. با این حال، هیچیک از آنان، از جمله رضوانه، که به همراه فرزند خردسالش به زندان مراجعه کرده بود، اجازه ورود لوازم شخصی و ضروری خود را به بند نیافتند. مأموران زندان لباسها، داروها و لوازم بهداشتی نوزاد را ضبط کرده و از تحویل آنها به مادر خودداری کردند. این در حالی است که فرزند رضوانه به بیماری پوستی (اگزما) مبتلاست و به دلیل زخمها و خارش مداوم پوست، به داروهای خود نیاز دارد. با وجود اعتراض زندانیان، مأموران از تحویل داروهای نوزاد خودداری کرده و با توهین و تهدید با آنان برخورد کردند. همچنین رضوانه نیز به بیماری صرع مبتلاست و در دوره پیشین حبس خود بارها در زندان دچار حملات صرع شده بود.»
فرحناز نیکخو در تاریخ ۱۲ آذر ۱۴۰۱، هنگام خروج از کشور توسط ماموران امنیتی وابسته به نهاد اطلاعات سپاه در فرودگاه «بینالمللی امام خمینی» بازداشت و پس از گذشت حدود هفت ماه، در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، به بند زنان زندان اوین منتقل شد. وی در سال ۱۴۰۳، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی بابت اتهام اقدام علیه امنیت
ماهنامه خط صلح – تحولات فناوری در دهههای اخیر موجب شده است که مرز میان اهداف نظامی و غیرنظامی بیش از هر زمان دیگری مبهم شود. دانشگاهها، مراکز تحقیقاتی، موسسات زیستپزشکی، شبکههای داده و زیرساختهای ارتباطی در حالی که کارکردهای مدنی دارند، در برخی موارد میتوانند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در توانمندیهای دفاعی دولتها نیز نقش ایفا کنند. این وضعیت مفهوم «دوکاربرده» را از حوزهی کنترل صادرات فناوری به یکی از مهمترین موضوعات حقوق بینالملل بشردوستانه تبدیل کرده است. جنگهای ایران، اسرائیل و ایالات متحده در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نمونهای بارز از این تحول بودند؛ زیرا در کنار اهداف نظامی سنتی، مراکز علمی، درمانی و زیرساختی نیز در معرض حملات یا ادعاهای متقابل قرار گرفتند. این مقاله با تکیه بر اصول تفکیک، تناسب و احتیاط و با استناد به مادهی ۵۲ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو، جایگاه حقوقی اهداف دوکاربرده را بررسی میکند. استدلال اصلی آن است که دوکاربرده بودن یک ویژگی فنی است و نه یک وضعیت حقوقی مستقل. تنها مشارکت واقعی و موثر در اقدام نظامی و وجود مزیت نظامی مستقیم میتواند حمایت حقوقی یک هدف را محدود سازد.
جنگهای معاصر بیش از هر دورهی دیگری در تاریخ حقوق بینالملل، تمایز میان حوزهی نظامی و غیرنظامی را با چالش مواجه کردهاند. در گذشته، میدان جنگ عمدتاً شامل پایگاههای نظامی، استحکامات دفاعی، خطوط تدارکاتی و مراکز فرماندهی بود و تشخیص اهداف مشروع نظامی از اشیای غیرنظامی دشواری چندانی نداشت. اما در قرن بیستویکم بخش مهمی از قدرت دولتها از صنایع سنتی نظامی به حوزههای دانشبنیان منتقل شده است. دانشگاهها، آزمایشگاههای پیشرفته، مراکز داده، شبکههای ارتباطی، صنایع هوش مصنوعی، فناوری هستهای و زیستفناوری اکنون در زمرهی مهمترین منابع قدرت ملی قرار گرفتهاند.
این تحول پیامدهای عمیقی برای حقوق بینالملل بشردوستانه داشته است. نظام حقوقیای که پس از جنگ جهانی دوم برای حفاظت از غیرنظامیان طراحی شد، بر این فرض استوار بود که میتوان میان جامعهی مدنی و ماشین جنگی تمایزی نسبتاً روشن قائل شد. اما در جهانی که پژوهشهای دانشگاهی در توسعه سامانههای هوشمند نقش دارند، فناوریهای زیستی دارای کاربردهای دوگانهاند و شبکههای داده همزمان به شهروندان و نهادهای امنیتی خدمت میکنند، این فرض بنیادین با چالشهای تازهای روبهرو شده است.
جنگهای ایران، اسرائیل و ایالات متحده در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ این چالش را بهطور ملموس آشکار کردند. در این درگیریها، موضوع صرفاً تاسیسات نظامی نبود؛ بلکه مراکز هستهای، موسسات پژوهشی، بیمارستانها، دانشگاهها، مدارس، فرودگاهها، بنادر و زیرساختهای ارتباطی نیز در کانون مناقشات قرار گرفتند. طرفهای مختلف در مواردی این مراکز را به دلیل نقش احتمالی در پشتیبانی از توانمندیهای نظامی دشمن اهداف مشروع تلقی کردند، در حالی که منتقدان این حملات را ناقض اصول بنیادین حقوق بشردوستانه دانستند.
در مرکز این مناقشه، مفهوم «دوکاربرده» قرار دارد. این اصطلاح در اصل به فناوریها و تجهیزاتی اشاره داشت که هم دارای کاربرد غیرنظامی و هم دارای کاربرد نظامی بودند. اما در سالهای اخیر این مفهوم از حوزهی تجارت و کنترل صادرات فراتر رفته و به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات حقوق جنگ تبدیل شده است. پرسش اساسی این است که آیا صرف دوکاربرده بودن یک فناوری،
خبرگزاری هرانا – شامگاه گذشته، محمدرضا مراد بهروزی، زندانی سیاسی محبوس در زندان چوبیندر قزوین، پس از انتقال به بند دو بازداشتیهای این زندان بدون رعایت اصل تفکیک جرائم و در پی نبود نظارت کافی، توسط چند تن از زندانیان مورد ضرب و شتم قرار گرفت. در پی این درگیری، وی از ناحیه صورت دچار جراحات شده و دست و دندههایش نیز آسیب دیده است. این زندانی سیاسی در ادامه به بیمارستان منتقل شد و هماکنون تحت درمان قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمدرضا مراد بهروزی بر اثر ضرب و شتم در زندان دچار آسیب جسمی شده است.
خبرگزاری هرانا – فاطمه سپهری، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، به اعتصاب خود پایان داد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فاطمه سپهری، زندانی سیاسی، به اعتصاب خود پایان داد.
خانم سپهری از روز چهارشنبه ۲۷ خردادماه، در اعتراض به آنچه توهین و آزار و اذیت توسط فریبا حاتمپور، مدیر داخلی بند زنان زندان وکیلآباد مشهد ذکر کرده، دست به اعتصاب غذا و دارو زده بود.
فاطمه سپهری در اسفندماه ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک با برادرش محمدحسین سپهری توسط شعبه پنج دادگاه انقلاب مشهد به حبس محکوم شد. خانم سپهری و برادرش هر کدام به سه سال و ۹ ماه حبس محکوم شدند. این پرونده به نامهای مربوط است که این دو زندانی سیاسی در تاریخ ۶ دیماه ۱۴۰۳ از زندان وکیلآباد مشهد منتشر کرده بودند.
در خردادماه ۱۴۰۳، فاطمه سپهری در پرونده مشترکی دیگر با برادرانش محمدحسین و حسین سپهری، به ۱۸ سال و شش ماه حبس محکوم شد.
پیش از این، در بهمن ۱۴۰۱، دادگاه کیفری مشهد فاطمه سپهری را به اتهامات نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی به یک سال
نگین کیانی به حبس محکوم شد خبرگزاری هرانا – نگین کیانی، عکاس و مدرس عکاسی ساکن تهران، توسط دادگاه انقلاب شهرستان بابل به یک سال حبس محکوم ...
