ای خاک پاک کهن ای سرزمین فرهنگ و شرف که ریشه در پهنه تاریخ داری اما امروز به سوگ شریف‌ترین، شجاع‌ترین و پاک‌ترین فرزندان خویش نشسته‌ای، سلام بر نام و یاد جاودانه جان‌باختگان هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، بر آن هم‌نسلان هجده و نوزده ساله‌ای که با قلب‌های سرشار از شور زندگی، امیدهای بی‌شمار و رویاهای بزرگ برای فردا قدم در خیابان‌ها نهادند و در برابر بیداد، تیرگی و استبداد ایستادند. این جوانان پرپرشده که تنها خواسته‌شان حق زیستن، کرامت انسانی، برابری و رسیدن به سپیده‌دم آزادی بود، با قامت‌های افراشته در برابر ظلم سر فرود نیاوردند و جان پاک خویش را فدای عزت و رهایی میهن ساختند. دردناک‌تر و جانسوزتر از پرپر شدن این جوانه‌های پرامید، حماسه بی‌نظیر و پایداری مادران و خانواده‌های دادخواهی است که با چشمانی
لبریز از اشک، دلی سرشار از خشم و رنج و گام‌هایی استوار، راهی سردخانه‌ها، بیمارستان‌ها، دادگاه‌ها و بیابان‌ها می‌شوند تا مگر اثری از پیکر پاک و بی‌جان عزیزانشان بیابند؛ خانواده‌هایی که حتی از حق اولیه سوگواری بر مزار فرزندان خویش محروم می‌شوند اما ایستادگی، فریاد و حضورشان پایه استبداد را به لرزه درآورده است. این پیکرهای ربوده شده، خاکسپاری‌های پنهانی در دل شب و اشک‌های بی‌توقف مادران، سند زنده بیدادگری است و فردا از دل همین داغ‌های تسلی‌ناپذیر، طوفانی سهمگین برخواهد خاست که بنیاد ظلم را ویران خواهد ساخت و ایران بار دیگر خانه امن، آزاد و آباد برای تمام فرزندان خویش خواهد شد.ای جوانان به خون آغشته در دی‌ماه پاک
ای رفیقان سحر ای خفتگان در زیر خاک
از فروغ نامتان روشن شود فردای ما
تا برآید آفتاب داد و آزادی به خاک
هر قدم در راه میهن شعله‌ای در تیرگی است
نامتان جاودان ماند در کتیبه‌های پاک
تا که دادِ خون پاکت از بیدادگر بازنگیرد این وطن
هرگز نماند خاموش این فریاد در سراسر این دیار
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر