همه چیزهایی که تا کنون درباره بچههای ۱۸ و ۱۹ دی گفته شد یادآور این حقیقت است که سنگینی داغ آن شبهای تاریک چنان بر جان و روح حک شده که مرور لحظهبهلحظه آن روزها، آتش دادخواهی و رنجی کهن را در دل زنده نگه میدارد. بچههای ۱۸ و ۱۹ دی همان جانهای شیفتهای بودند که با دستی خالی اما ارادهای فولادین، سینه خود را در برابر قساوت سرکوبگران سپر کردند تا حق زیستن در آزادی را فریاد بزنند، اما پاسخ حاکمیت به معصومترین مطالبات آنان، شلیک بیرحمانه و پرپر کردن بهار عمرشان بود. حافظه تاریخی این سرزمین هرگز تصویر آن چشمان نترس و پیکرهای پاکی را که در خیابانها به خاک افتادند از یاد نخواهد برد و فرار از جبران این جنایت، ننگ ابدی را بر پیشانی ساختار استبدادی باقی گذاشته است. فراموش نکردن آن وقایع، تنها یک سوگواری ساده نیست، بلکه تعهدی اخلاقی و انسانی برای بازگو کردن حقیقت، افشای ابعاد سرکوب و ادامه راهی است که آن جوانان بیگناه با جان خویش هموار ساختند. ایستادگی خانوادههای داغدار و زنده ماندن یاد آن پرکشیدگان در وجدان جمعی جامعه، گواه روشنی است که سرکوب و ایجاد رعب نتوانسته حقیقت را دفن کند و روزی که سایه شوم بیداد از این دیار برچیده شود، نام و حماسه پاک بچههای ۱۸ و ۱۹ دی بهعنوان نماد روشنایی و مقاومت بر تارک تاریخ معاصر خواهد درخشید.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
اواز خاک و سنگ
اواز خاک و سنگ و در این میانِ غرق در خون و مبارزه،نامِ علیرضا رئیسی چون ستارهای درخشان بر تارکِ مقاومتِ این سرزمین میدرخشد،ج...
-
گزارشی از بازداشت و آزادی فرانک ذبیحی، شهروند بهائی ساکن قائمشهر خبرگزاری هرانا – فرانک ذبیحی، شهروند بهائی ساکن قائمشهر، روز سهشنبه ۱۸...
-
کودکانِ نسیان: نان به بهایِ کودکی پدیدهیِ «کودکانِ کار» در ایران، پیش از آنکه یک معضلِ اقتصادی باشد، نشاندهندهیِ یک شکستِ ساختاری در سی...
-
کودکانِ نسیان: نان به بهایِ کودکی عطیه کلاتی فریمان پدیدهیِ «کودکانِ کار» در ایران، پیش از آنکه یک معضلِ اقتصادی باشد، نشاندهندهیِ ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر