صدای درد یه کشور

صدای درد یه کشور 

بازگو کردن دردهای یک شهر و نشان دادن محرومیت‌های مردمش جرم نیست که پاسخ آن را با صدور احکام خونین و افراشتن چوبه‌های دار بدهند، اما در ساختار سرکوبگر جمهوری اسلامی ایران حتی کوچک‌ترین روایت از واقعیت به خطری امنیتی بدل می‌شود زیرا حاکمیت استبدادی از آشکار شدن ناکارآمدی‌های خود بیش از هر چیز هراس دارد و تصور می‌کند با خاموش کردن صدای آگاهی‌بخشان می‌تواند صورت‌مسئله را پاک کند. سودا (مرضیه) ابراهیمی تنها به جرم انعکاس صدای شهرش و روایت حقیقت، امروز در آستانه حکمی ظالمانه قرار گرفته و جانش در خطری جدی است تا بار دیگر نشان داده شود که در منطق استبداد، سخن گفتن از مشکلات مساوی با سلب حیات است. اما سرکوبگران باید بدانند که با این احکام کیلویی و ایجاد رعب، نمی‌توانند زبان فریادخواهی را بند آورند و افکار عمومی همراه با جامعه بیدار ایران، سودا ابراهیمی را در برابر این بیداد تنها نخواهد گذاشت و طنین دادخواهی برای حفظ جان او و تمام بی‌گناهان، تا برپایی عدالت و آزادی خاموش نخواهد شد