
ماهنامه خط صلح – در نخستین ساعات عملیات نظامی موسوم به «خشم حماسی» که در تاریخ نهم اسفندماه ۱۴۰۴ خورشیدی برابر با ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ میلادی آغاز شد، گسترهای از حملات هوایی و موشکی، زیرساختهای مختلفی را در سراسر ایران هدف قرار داد.
در این میان، شهرستان میناب واقع در استان هرمزگان، به دلیل مجاورت استراتژیک با زیرساختهای لجستیکی و نظامی، به یکی از کانونهای اصلی و اولویتهای هدفگذاری تبدیل شد. با این حال، آنچه در این منطقه رخ داد، نه تنها یک رویداد نظامی، بلکه یک فاجعهی عمیق انسانی و اجتماعی بود که نقطهی اوج آن در اصابت موشک به «مدرسهی ابتدایی شجرهی طیبه» تبلور یافت.
منطقهی قرارگیری مدرسه، به دلیل نزدیکی به مجتمع نظامی «سیدالشهدائ» و ستاد تیپ عاصف نیروی دریایی سپاه پاسداران، منطقهای حساس به شمار میرفت. بررسیهای دقیق جغرافیایی و دادههای ماهوارهای نشان میدهد که مدرسهی شجرهی طیبه در فاصلهی ۲۳۸ متری از درمانگاه شهید آبسالان (وابسته به فرماندهی بهداری نیروی دریایی) و در فاصلهی ۲۸۶ متری از مجتمع فرهنگی سیدالشهدائ قرار داشته است.
با وجود این مجاورت فیزیکی، این مرکز آموزشی دستکم از ده سال پیش از وقوع حمله، با دیوارهای بلند از بخش نظامی کاملاً جدا شده و دارای هویتی صددرصد غیرنظامی بوده است. دیوارهای بیرونی و داخلی مدرسه با دیوارنگارههای رنگارنگ کودکانهای که تصاویری از درختان، مدادرنگی، میکروسکوپ و نمادهای شاد را به تصویر میکشیدند، پوشیده شده بود. خطکشیهای حیاط مدرسه برای زنگهای ورزش و وجود تجهیزات بازی کودکان نظیر سرسره، شواهدی غیرقابل انکار بودند که حتی در تصاویر ماهوارهای نیز به وضوح ماهیت آموزشی و مدنی این ساختمان را در تضاد با تاسیسات نظامی اطراف آن نشان میدادند.
مدرسهی شجرهی طیبه که یکی از مراکز آموزشی مهم میناب به شمار میرفت، اسکلتی بتنی داشت و دوطبقه بود. معماری داخلی و خارجی این مدرسه به گونهای مهندسی شده بود که بر اساس الزامات نظام آموزشی ایران، جداسازی جنسیتی در آن به طور کامل رعایت شود. طبقهی اول به کلاسها و فضاهای اداری دانشآموزان پسر مقطع ابتدایی اختصاص یافته بود، و طبقهی دوم، محیط آموزشی دانشآموزان دختر را تشکیل میداد. حیاطهای بازی مجزا و درهای ورودی مستقل، دو بخش مدرسه را از هم متمایز میکرد.
روز شنبه، نهم اسفندماه ۱۴۰۴، در زمان وقوع حادثه، در این مرکز آموزشی مجموعاً ۴۰۳ دانشآموز در مقطع ابتدایی حاضر بودند. ترکیب جمعیتی این دانشآموزان شامل ۱۸۶ دانشآموز پسر (مستقر در طبقهی اول) و ۱۷۴ دانشآموز دختر (مستقر در طبقهی دوم) بود. علاوه بر این، یک بخش پیشدبستانی نیز در این مجتمع فعالیت میکرد که در آن روز ۴۳ کودک خردسال در آن حاضر